روتختی آستر یک گام اساسی در تولید لباس است. تسلط بر روشهای ساده خیاطی می تواند به طور موثری کارآیی و کیفیت محصول را بهبود بخشد. سه روش اساسی اساسی شامل خیاطی مستقیم ، خیاطی Z شکل و خیاطی سمینگ است که هر یک از آنها با نیازهای مختلف فرآیند و ویژگی های پارچه مطابقت دارد.
1 هسته خیاطی مستقیم دقت و ثبات است
این روش برای موقعیت هایی مناسب است که لبه های پوشش و پارچه بیرونی کاملاً تراز شده باشد. هنگام کار ، ابتدا باید اطمینان حاصل کنید که اندازه برش پارچه آستر با پارچه بیرونی کاملاً مطابقت دارد تا به دلیل خطاهای اندازه از چین و چروک پس از دوخت جلوگیری شود. توصیه می شود طول بخیه چرخ خیاطی را روی 2-3 میلی متر تنظیم کنید و با سرعت یکنواخت در امتداد لبه پارچه 1 سانتی متر پیش بروید و روی نگه داشتن درز مستقیم و یکنواخت تنش تمرکز کنید. به عنوان مثال ، هنگام پردازش آستر پیراهن ، روش خیاطی مستقیم می تواند به سرعت قطعات مستقیم مانند درزهای جانبی و خطوط شانه را برطرف کند. پس از دوخت ، درزها باید با آهن صاف اتو شوند.
2 روش خیاطی Z شکل هر دو خاصیت خاصیت ارتجاعی و ضد غیرقانونی را در نظر می گیرد
برای پارچه های بافتنی یا الاستیک که به راحتی از بین می روند ، روش خیاطی Z به شکل یک ساختار زیگزاگ را از طریق حرکت سوزن خط تاشو مداوم تشکیل می دهد. هنگام کار ، ابتدا باید چین شکل Z را با گچ در 0.5 سانتی متر از لبه پارچه علامت گذاری کنید و فاصله بین هر زاویه برابر را در 0.3-0.5 سانتی متر نگه دارید. حالت بخیه مخصوص z را روی دستگاه خیاطی انتخاب کرده و هنگام دوخت ، علامت تاشو پارچه را با خط مرکزی پای پرس فشار دهید. این خصوصاً برای رفع پوشش قسمتهای خمیده مانند بازوی و گردنبند مناسب است. این روش می تواند مانع از پرده برداری پارچه و حفظ خاصیت ارتجاعی پارچه شود. به عنوان مثال ، این فرایند اغلب برای دوختن روکش لباس ورزشی استفاده می شود.
3 روش خیاطی Hemming برای پنهان کردن و تقویت لبه های خام
هنگام برخورد با پارچه های ضخیم تر یا نیاز به تقویت لبه ها ، استفاده از نوارهای سمینگ بسیار مهم است. یک نوار دوقلوی را با عرض 2.5-3 سانتی متر برش دهید ، آن را به نصف بچسبانید تا لبه های خام پارچه های داخلی و بیرونی را بپیچید ، آن را با یک سوزن مهره درست کنید و در امتداد لبه نوار هم می دوخت. نکته اصلی این است که اطمینان حاصل شود که نوارهای همینگ به طور کامل لبه های خام را می پوشانند. هنگام دوخت ، پارچه های فوقانی و تحتانی به صورت همزمان و با سرعت یکنواخت تغذیه می شوند. این مناسب برای مناطق به راحتی فرسوده مانند سجاف کت و کمر لباس است. تکنیک های پیشرفته شامل استفاده از پاهای مضاعف برای خیاطی همزمان است که نه تنها می تواند کارآیی را بهبود بخشد بلکه از صافی نوارهای هممینگ نیز اطمینان حاصل می کند.